Witała go
z balkonu
płonącą dłonią
Wybiegała
na próg
Podawała mu
swoje piersi
Zasypiała
na jego ramieniu
Kiedy wychodził
wychodziła
Kiedy wracał
wracała
Dziwił się
Cieszył się
Nie wiedział
że ona boi się
zabitych drzew
zamienionych w meble
i podłogi
patrzącej na nią
ironicznie zmrużonymi
szparami
To jest
dziura w płocie
przez nią przechodzi się
na drugą stronę
świata
gdzie dzieci Cyganów
noszą na gołych plecach
słońca
a Cyganka
Matka Boska w stu spódnicach
rozdaje
pieczone kartofle
To są ręce
które biją
za przechodzenie
na drugą stronę
świata
Belko
na strychu
ukryj
Nietoperzu
który masz uszy
czuwaj
Kiedy się urodzi
nie będzie uciekać
pod opiekę nietoperza
Powiem
To jest
dziura w płocie
przez nią przejdziesz
na drugą stronę
świata