Witała go

z balkonu

płonącą dłonią



Wybiegała

na próg



Podawała mu

swoje piersi



Zasypiała

na jego ramieniu



Kiedy wychodził

wychodziła



Kiedy wracał

wracała



Dziwił się

Cieszył się



Nie wiedział

że ona boi się

zabitych drzew

zamienionych w meble

i podłogi

patrzącej na nią

ironicznie zmrużonymi

szparami